...że człowiek osiąga czy też może osiągnąć wiek,
w którym zniesie pewną tylko porcję wszystkiego i już nic więcej;
że wtedy nic więcej znosić nie warto;
że nie tylko się nie może, ale się nie chce znosić;
że nic już nie ma wartości, tylko spokój,
spokój
spokój nawet w żałobie, nawet w żałości...
Długa agonia jest najpiękniejszą odmianą śmierci, bo człowiek, który stracił nadzieję, nie czuje już goryczy porażki i, całkowicie wyzwolony, może przygotować swą duszę i ciało na wkroczenie do królestwa Bożego miłosierdzia.
(Być może ten właśnie czynnik jest decydujący?
Skoro inteligencja oznacza szybkość uczenia się,
może tym samym oznacza większą podatność,
chłonność,
łatwowierność?)
Posty
Komentarze
